Η Μονή Παναγίας Παγούσαινας βρίσκεται στη Βόρεια Χίο σε απόσταση 52 χλμ από την πόλη και 5 χλμ από το χωριό Παρπαριά. Είναι κτισμένη στις πλαγιές του όρους Αμανή σε υψόμετρο 600 μέτρων. Σύμφωνα με μαρτυρίες η Μονή κτίστηκε τους Μεσαιωνικούς χρόνους και ήταν ανδρικό Μοναστήρι. Πήρε το όνομα της από τους πάγους που κάθε χειμώνα ασπρίζουν την περιοχή, "ΤΩΝ ΠΑΩΝ ΤΑ ΚΡΕΜΑ" όπως ονομάζεται από τους ντόπιους. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της είναι ότι το Ιερό του ναού είναι κτισμένο πάνω σε πηγή με τρεχούμενο πόσιμο νερό.

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου Φρουρίου βρίσκεται μέσα στο κάστρο της Χίου. Σύμφωνα με μία παλαιά πέτρινη οθωμανική επιγραφή που είναι εντοιχισμένη στον τοίχο του Νάρθηκα, ο Ναός κτίστηκε το 993 μ.Χ. Αρχικά πιθανολογείται ότι ήταν Βυζαντινό Μοναστήρι.

Η Παναγία η Ερυθιανή πήρε το όνομά της από την περιοχή που βρίσκεται ο Βροντάδος ο οποίος ονομαζόταν Ερύθαι. Είναι από τους παλαιότερους προσεισμικούς ναούς της Χίου, χωρίς να είναι γνωστό πότε ακριβώς χτίστηκε ο πρώτος ναός.

Ο Ιερός ναός του Αγίου Ιωάννη του Φακά βρίσκεται στην περιοχή του Κάμπου της Χίου με τα μεγάλα αρχοντικά και τα περιβόλια των εσπεριδοειδών, στη θέση Ψαχνά. Ήταν κτητορικός ναός κοντά στον μεγαλοπρεπή πύργο της οικογένειας Γαλάτη, μίας από τις πολλές επιφανείς και αριστοκρατικές οικογένειες της Χίου. Μέρος του πύργου διασώζεται και σήμερα βορειανατολικά του ναού.